آب زندگی

اي پيامبر! با كافران و منافقان جهاد كن، و بر آنها سخت گير، جايگاهشان جهنم است و چه بد سرنوشتي دارند( توبه - 73) ")  بود و جز زمان  اضطرار کمبود شدید امکانات انتهای جنگ ، چون در مقابل ما شخصیت ویرانگری همچو صدام بود که شروع جنگ را نقض قرارداد قبلی (الجزایر) بهانه کرد ،  معلوم نبود صلحی بدون پشتوانه اجرایی و در آن مواقیت ، سرنوشتی بهتر از 598 را برای کشور رقم زند، هر چند که مسئولان امر خود باید نزد خداوند سبحان در صحت و سقم ادعایشان پاسخگو باشند.

و اما صدور حکم کشته شدن در راه تعدی به کشور همسایه پس از فتح خرمشهر نیز برای همه رزمندگان  انصاف نیست که معززانی هم در جبهه ها حاضر بوده و جانفشانی ها کرده اند و یقینا چنین قصدی بر ذهن متبادر نساخته اند .همچنین کسانی که سخن رهبر قانونی کشور را که رهبر دینی خود می دانستند امر متاع برای جنگ دانسته بودند، به قصد اتباع امر الهی و نه هوای نفس قدم در این راه گزارده بودند که حتی شاید در مصداق دچار ایراد شده باشند. پس اگر قصد ایشان حق باشد ولو به سهو خطای ابزار ، عذری ندارند.

امانکته آخر آنکه حکایت امام رضا( ع) در حمام با سربازی که بدون شناخت ایشان ، امام(ع) را به کار گرفته بود تا او را در نظافت همیاری کند و وقتی ایشان را بازشناخت و عذرخواهی کرد ، مصداق محکمی است در تجلیل تمام قد از مقام سربازان( مرزداران ) که با توجه به تحت الامر بودن سربازان آن روزگار غیر از ولایت مطلق ائمه ،بر ماجور بودن ایشان به دلیل حراست از امنیت کشور تاکید دارد

پایان سخن آنکه مبادا حرمت ولو یک شهیدی که در میان هزاران کشته جنگ ، نقطه اشتراک تعریفی همه ماست ، هدم شود و جامعه در تشکیک همه مفاهیمی که روزگاری ارزش تلقی می شد ، به بیراهه رود و خدای نکرده مهلکه ای به وجود آید که اگر دشمنی به ما حمله کرد ، اصل دفاع در منازعات سیاسی گم شود و مشابه مساله عراق در اثنای دعوای نخست وزیری نوری مالکی ، داعش بیش از نیمی از کشور را به تصرف درآورد

با صبا در چمن لاله سحر می‌گفتم

که شهیدان که‌اند این همه خونین کفنان