اقدام پسندیده برچیدن نرده های نماز جمعه
هنوز شعارهای انقلاب کورسوی امید مردمانی بود که فکر می کردند واقعا "فردا که بهار آید ، صد لاله به باغ آید"مردم پدر(ره) که متشرعی با حسن ظن و مقید به انجام فرائض ولو متعهد به مستحبات بود با جمعی از دوستان رهسپار نمازجمعه شدند. از دوستان اصرار از ایشان انکار که فرقی میان پشت و جلوی نرده نیست و ما به آن علت همیشه پشت نرده ها می نشینیم که دیرتر به موعد آمده و لاجرا در انتهای جمعیت به نماز می ایستیم؛ این بار که زودتر آمده ایم حتما منعی در نشستن به صفوف ابتدایی نیست.
القصه در همان بدایت آدینه در جلوی جمعیت و صف اولین نشسته به انتظار آغاز نماز ایستادند.(و از اینجا نقل به مضمون از مرحوم ایشان)ساعتی که گذشت ، مسئولی خواست که کمی عقب تر برویم، ما هم گفتیم که بالاخره علما و فضلا به نماز می آیند و به احترام ایشان کمی عقب رویم ، ساعتی دیگر مسئولی دیگر سررسید و از ما خواست عقب تر نشینیم و ما هم گفتیم که رئیس جمهور و وزرا به نماز می آیند و خوب اگر عقب تر بنشینیم اشکالی پیش نمی آید و قص علی هذا و دست آخر دیدیم که پشت نرده ها نشسته ام . آنجا بود که فهمیدیم ظاهرا در نظام جمهوری اسلامی هم مردم نامحرم اند!!!
همه از دست غیـــــــر ناله کنند 
